ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ – ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΜΕ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

«Ο λόγος του Κυρίου έφθασε προς με λέγοντας:

Ω άθλιες πόλεις πονηρών ανθρώπων,

Ω θλιβερή γενιά πεφωτισμένων ανθρώπων,

Προδομένων από τις αμηχανίες των μηχανών σας,

Πουλημένων από τις μεθόδους των δικών σας εφευρέσεων».

Χορικά από τον «Βράχο».

Τ.Σ. Έλιοτ

Πολλοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι η πόλη μας είναι αποκομμένη από το εγχώριο και διεθνές γίγνεσθαι και στριφογυρνούν γύρω από τον μικρόκοσμό τους μη διακρίνοντας τις τεράστιες αλλαγές που πραγματοποιούνται σήμερα.

Η μεγάλη Γεωπολιτική «σκακιέρα».

Πολύ σύντομα, ο κόσμος από μονοπολικός έγινε πολυπολικός με την χρεωκοπία της θεωρίας του Φουκουγιάμα περί τέλους της ιστορίας που πίστευε ότι αφού κυριαρχήσει  παγκοσμίως η ελεύθερη αγορά δηλαδή ο φιλελευθερισμός, θα περάσουμε σε μια άλλη κατάσταση. Ακόμα και ο θρίαμβος του Δυτικού τύπου Δημοκρατίας χρεοκόπησε στο πόλεμο της Συρίας όπου είδαμε τον καθοριστικό ρόλο της θρησκείας που έρχεται στο προσκήνιο και είναι κάτι το οποίο θεωρούν σημαντικό τόσο ο Τράμπ όσο και ο Πούτιν. Η αναγέννηση της Ρωσίας αλλά και η είσοδος της Κίνας στο παγκόσμιο παιχνίδι αλλάζουν τα δεδομένα. Ίσως η πιο σημαντική εξέλιξη των ημερών μας είναι η πρώτη στρατιωτική ήττα που υπέστη η Παγκοσμιοποίηση στον πόλεμο της Συρίας. Ξαφνικά, δηλαδή, με την αμφισβήτηση της διεθνούς πολιτικής τάξης έχουμε την εισβολή της ιστορίας και των ιδεολογιών που κάποιοι θεωρούσαν νεκρές.

Μέσα στο πηγάδι της Μεταπολίτευσης (ή καλύτερα Μεταπολήστευσης).

Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα ασχολούμαστε με το πλεόνασμα ή καλύτερα, ο Colgate Αλέξης, ο καλύτερος υπάλληλος των δυτικών τραπεζών όπως μου είπαν κάποιοι «κουτόφραγκοι» και ο Κούλης που μάχεται την οικογενειοκρατία (εδώ γελάνε και τα σκυλιά), οι οποίοι δεν έχουν ούτε ένα ένσημο, διαλύουν την ντόπια οικονομία για να γεμίσει το δήθεν ελληνικό δημόσιο ταμείο για να τα παίρνουν οι «κουτόφραγκοι» και να περνάνε καλά αυτοί και οι ντόπιοι υπάλληλοί τους με την  αυλή τους εις υγείαν των κορόιδων.

Αυτό το σύστημα υπερασπίζεται ο κρατικοδίαιτος δημοδιδάσκαλος που έχουμε για δήμαρχο, όταν αγνοεί όχι μόνο βαθύτερες έννοιες του διεθνούς γίγνεσθαι αλλά και όταν κάνει κάποιες κουτές αναλύσεις της αγοράς που διαλύεται  από το διεθνές κεφάλαιο με την μορφή των πολυεθνικών, την ανεξέλεγκτη εισβολή λαθρομεταναστών οι οποίοι εκτός από την απορρύθμιση της αγοράς με τα φθηνά μεροκάματα παίρνουν κακώς και επιδόματα που στερούνται έλληνες που τα έχουν ανάγκη, μέχρι την εισβολή των κινέζων με τα φτηνομάγαζα που ανοίγουν με εγγυήσεις της πρεσβείας τους δηλαδή στηρίζονται και ελέγχονται από το κινεζικό κράτος. Σκέφτεται λοιπόν ο κουτοπόνηρος δάσκαλος που έχουμε για δήμαρχο ότι αφού θεωρείται «δεξιός» σε έναν «δεξιό» νομό και μέσω των political correct (πολιτικά ορθών) δημοσίων σχέσεων, που είναι το διαβατήριο για την είσοδο στα «αριστερά» σαλόνια, γιατί να μην στρογγυλοκάθεται στο δημαρχιακό θρόνο. Την ώρα που άλλοι μιλούν για το τέλος της Παγκοσμιοποίησης εμείς κάνουμε πολιτικές αναλύσεις με τους εμφυλιοπολεμικούς όρους αριστερά και δεξιά.

Είναι και κάτι άλλο που κανείς δεν σκέφτηκε. Αν κάποιος ρωτήσει ποιος είναι ο πιο πλούσιος σε όλο τον δήμο κανείς δεν θα σκεφτεί τον δήμαρχο, όμως σημαντικό δεν είναι να έχεις αγαθά «στην κατοχή σου» αλλά «στην διάθεσή σου». Δηλαδή, ακόμα και ο πρόεδρος μιας βιομηχανίας δεσμεύεται στις αποφάσεις του από το Διοικητικό Συμβούλιο ενώ ο απόλυτος άρχων της πόλης δήμαρχος μας κύριος Νίκας αν κουνήσει την γκλίτσα όλοι κάθονται σούζα. Πώς να θέλει λοιπόν απλή αναλογική;

Έτσι, χωρίς πρόγραμμα.

Υπήρχε μια τηλεοπτική εκπομπή με τον παραπάνω τίτλο και τον ίδιο θα έβαζα στο πρόγραμμα των έργων της δημοτικής αρχής και ευθύς αμέσως εξηγούμαι. Στην τελευταία συζήτηση σχετικά με την Ναβαρίνου η υπεύθυνη δημοτική αρχή δεν είχε καμιά μελέτη παρά το σχετικό ερώτημα της αντιπολίτευσης  και το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να μην χαθούν τα λεφτά γιατί με αυτά τις εποχές που διανύουμε είναι σημαντικά όπως το να προσλαμβάνεις συμβασιούχους, να δίνεις απευθείας αναθέσεις και άλλα, με απώτερο σκοπό την ψηφοθηρία. Κάτι παρόμοιο δεν ζήτησε πρόσφατα το ΔΣ του σωματείου εργαζομένων της ΔΕΥΑΚ που έκανε συμβολική κατάληψη στο γραφείο του προέδρου; Άραγε το σκέφτηκαν μόνοι τους ή τους το είπε ο Περισσός; Παρόλα αυτά έχουν δίκιο.

Η Τεχνική Έκθεση σχετικά με την Ναβαρίνου υπογράφεται, εξάλλου, από 4 πολιτικούς μηχανικούς και κανένα συγκοινωνιολόγο, προφανώς μελετητές  του αρχιτέκτονα Λε Κορμπυζιέ που ονόμασε κάποια από τα σχέδια κατοικιών του «μηχανές για να ζήσεις μέσα τους». Έτσι οι Φαρές με τους μαρμάρινους κίονες και με έναν κυρίαρχο Πολιτισμό έγινε Καλαμάτα με τις τσιμεντοκολόνες και την κυριαρχία του οικονομισμού.

Οι «ξύπνιοι» και οι «βλάκες».

Το μεγάλο ποσοστό στις εκλογές δεν σε κάνει ούτε ειδικό ούτε παντογνώστη γιατί αφενός αν συνυπολογίσουμε το λευκό, άκυρο, αποχή και εκλογικά τερτίπια πάει σχεδόν αυτό το ποσοστό στο ήμισυ και αφετέρου είναι αδύνατον ένας άνθρωπος να μπορεί να σκεφτεί ταυτόχρονα τα πάντα ακόμα και κάποια που δεν εξηγούνται με την λογική. Αποτέλεσμα του υπερφίαλου χαρακτήρα είναι η καταστροφή όχι μόνο του περιβάλλοντος, που βλέπουμε με την ανεξέλεγκτη κοπή των δέντρων, αλλά και της τοπικής ιστορίας της πόλης, όπως βλέπουμε με την διαχείριση των οικογενειακών τάφων στο κοιμητήριο, και της τοπικής πολιτιστικής ταυτότητας, όπως η απαγόρευση του εθίμου της καταστροφής του Ιούδα στον Αγιάννη της Ράχης.

Πάνω στα μεγάλα ζητήματα του Δήμου εμείς προτείνουμε μια άλλη διοίκηση για τον Δήμο διαφορετική από αυτή που κατέστρεψε τις πόλεις μας. Με δημοψηφίσματα για ζητήματα που απασχολούν όλο τον Δήμο όπως είναι ο χαρακτηρισμός περιοχών και τοπικά δημοψηφίσματα σε ζητήματα όπως αυτό της Ναβαρίνου στα οποία να συμμετέχουν οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες της περιοχής δηλαδή οι χρήστες. Έπειτα να καταθέτουν οι ενδιαφερόμενοι τις απόψεις τους σε μια ας το πούμε τοπική διαβούλευση και αφού όλα αυτά τα συνυπολογίσουν οι ειδικοί να πάρουν την τελική απόφαση. Όσο για την Δημοτική Διαβούλευση που έχει απαξιώσει η δημοτική αρχή, η πρότασή μας είναι να καθίσταται υποχρεωτική η συμμετοχή των συλλόγων και των φορέων που χρηματοδοτούνται από τον Δήμο και όχι κάποιοι να κάνουν ψηφοθηρία με τις τσέπες των δημοτών.

Οι δημότες δεν είναι «βλάκες» και έχουν άποψη στα ζητήματα που τους απασχολούν, πρέπει δε να συμμετάσχουν σε αποφάσεις καθοριστικές για τον Δήμο και όχι να θεωρούνται «έξυπνοι» μόνο σε  κάθε εκλογική διαδικασία.

 

Γιώργος Δημητρούλιας

Δημοτικός Σύμβουλος με την Ελληνική Δράση




Αφήστε μια απάντηση

x

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη εμπειρία στο διαδίκτυο. Συμφωνώντας αποδέχεστε τη χρήση των cookies σύμφωνα με την Πολιτική Cookie.

ΑΠΟΔΟΧΗ ΑΡΝΟΥΜΕ Κέντρο απορρήτου Ρυθμίσεις απορρήτου Μάθετε περισσότερα σχετικά με την πολιτική Cookie